Stevie Wonder werd twee maanden te vroeg geboren en raakte blind door een teveel aan zuurstof in de couveuse, wat prematurenretinopathie veroorzaakte. Hij groeide op als derde kind van Lula Mae Hardaway en Calvin Judkins, van wie zijn moeder scheidde vanwege huiselijk geweld en drankproblemen. Ze verhuisde met de kinderen naar Detroit. Op jonge leeftijd speelde Wonder piano, mondharmonica, drums en basgitaar. Samen met vriend John Glover trad hij op als "John and Steve". Via Glover's neef Ronnie White van The Miracles kreeg Wonder een auditie bij Motown, waar hij op elfjarige leeftijd zijn eerste contract tekende. Zijn eerste singles en albums waren weinig succesvol, tot hij in 1963 doorbrak met "Fingertips (Part 2)", een live-opname die nummer één werd in de VS.

In de jaren daarna bleef het succes wisselend, mede door de sturende invloed van Motown-managers en een verandering in zijn stem. Een keerpunt kwam in 1965 met Uptight (Everything's Alright), dat de derde plaats in de hitlijst haalde. Daarna volgden meer hits, zoals A Place in the Sun en Blowin' in the Wind, en liet hij de toevoeging "Little" achterwege.

Wonder gaf in 1969 aan dat hij vooral ideeën en muziekpatronen bedacht, maar het schrijven van complete songteksten niet aan hem besteed was.